Artık neyi tasvir edeceğiz, neyi?

Batı uygarlığı Amerikan “rüya”sının, ve medyanın, görsel illüzyonun yarattığı düzlemle aslında kendi “gerçek”liğini, bireyin ve toplumun yaşamla kurduğu ilişkiyi sahici kılmaya çalışıyor. Sinemanın ve TV’nin keşfi ve kullanımı; aslında bütün bir Avrupa kıtasının topyekûn ve tamamen muazzam bir müzeye dönüştüğü gerçeğinin, bunun içinde yaşayan Avrupalılar tarafından görmezden gelinmesini sağlıyor.

ABD ise devasa bir prodüksiyon şirketi gibi bütün dünya coğrafayasını bir “set”e çevirmenin peşinde.. Gerçeğe dair geriye ne kaldıysa -simulasyonun biçimlendirdiği bu irade- onun “simulakr”a dönüşmesi için durmaksızın saldırıyor.

Japonya’da Samurayların çağı çoktan geride kalıp bütün bir kültürün değerleri “makine”nin “network”üne bağlandığında simülasyon artık bir Samuray “simulakr”ı üretmeye hazır hâle gelmişti.